شاید رازِ بقا
میدونی فکر میکنم آدمها
همه چیز رو با شکمشون می سنجند( البته ی سریا با ی وجب اونور تر حتی)
فکر کن زیر این آسمون
یکی این چند وقت چیپس پفکش جیره بندی شده باشه
بعد ناامیدانه دم از تلف شدن بزنه :))
میدونی فکر میکنم آدمها
همه چیز رو با شکمشون می سنجند( البته ی سریا با ی وجب اونور تر حتی)
فکر کن زیر این آسمون
یکی این چند وقت چیپس پفکش جیره بندی شده باشه
بعد ناامیدانه دم از تلف شدن بزنه :))
اینجا ،ی جایی پَسِ همه مثبت اندیشیهام هستش،ی جای تاریک؛خیلی تاریک!!!