میدونی زندگی عین صعود به ی قله ست

تنهایی فتح کردنش،هیچ کیفی نداره

باید با تیمت بری اون بالا

اصن چه کاریِ تنهایی «ترین» شدن توو همه چی!!!(منظورم بهترین و شاخ ترینُ،ازین جور چیزاست)

خب باید چار نفر دور برت باشند که شادی رسیدن رو باهاشون تقسیم کنی !!

واقعیت؛ لازمه ی بالا رفتن همراهی و همدلی هست

ولی متاسفانه خیلی فرق هست

بین  این همراهی و همدلی

و اون هم‌راهی و هم‌دلی !!

خیلی درد بزرگیه

بستن زندگی با اینایی که فقط به لفظ باهات هستند

+زندگی با اینا خستگی میاره...

همیشه آدمهای درست رو توو زندگیتون انتخاب کنید

که بعدا تاوان ندید

ممنون