میدونی اگه خدا این توانایی رو بهمون میداد که بجا نقابِ خوش خط و خال ی سریا

 شکل واقعیشون رو ببینیم

الآن؛؛؛

خیلی ها دَرنده تر از این پوستین ناز نازیشون بودن

+ خدایی پای حرف خیلی ها نشستم،من شیطان رو بارها و بارها توو وجودشون دیدم

شرارت و بد ذات بودن،این روزها ،داره عادی سازی میشه

و این اصلا خوب نیست!!!

من دلم لک زده واسطه حرف زدن با ی آدم صاف و بی شیله پیله که فکر کردن بلده

به نظرم سادگی که منشأش  از نفهمی باشه هیچ ارزش نداره

سادگی از سر،عقل و داناییِ که خیلی معرکه ست ،آاره

اونروز یکی میگفت

بشر از اون اولش

زمان هابیل و قابیل

با همدیگه سرناسازگاری داشتن

این اوضاعِ الان دنیا

چیز جدیدی نیست

واقعیت همچین بیراه هم نمیگه

ماها ادامه نسل اون پسر بَده حضرت آدم هستیم

هممون کم یا زیاد زشتی و سیاهی رو

توو وجودمون داریم 

منم دارم :)

آاره توعم داری رفیق :)))

+این وسط،خوش به حال اون کسایی که پی به این ضعف بردن

و خوب بودن رو انتخاب کردن

میدونی

شاید باورکردنی نباشه

توو سبک آدمهایی که توو جیبشون تسبیح دارن،نیستم

حتی خود درونیمم انقد پیر نشده هنوز

ولی ی چند وقت هست ی دست تسبیح

هدیه برام فرستادن

گاه و بیگاه

ذکر میگم

بیشترین چیزی که میگم

استغفر الله هست

ولی واقعا آرامش میگیرم

الا بذکر الله تطمئن القلوب

اگه دلتون آروم و قرار نداره

گفتن ذکر خدا تو دل و به زبان

معجزه میکنه

میدونی مثبت اندیشی یعنی به مغزت بفهمونی 

نه!!!اینجوریام نیست که داری فکر میکنی

ولی همون مغز چهارهزارتا ،دلیل و منطق میاره برات که به پیر و پیغمبر،نگرش الانت درست نیست

و تو هی سرکوبش میکنی

که کمتر پردازش داشته باشی

میدونی

آدمها عوض نمیشند

تصور اینکه زمان و فاصله گرفتن از ی آدم

و حتی مثبت اندیشی میتونه ذات قضیه رو عوض کنه خریت محض هست

آدمها به طور پیشفرض خوب نیستند

اینو یادت بمونه همیشه

+مثبت اندیشی در مورد آدمها از بیخ اشتباه هست

بیشتر برا اشیا خوبه تا موجودات!!

احساس میکنم

هر موقع تونستم از سَبُک سنگینی آدمها دست بردارم 

و فقط از خدا بگم اون موقع به آرامش میرسم

+من توو زندگیم رو زمین،از کنار آدمها بودن هیچ آرامش معناداری نگرفتم

تمام بدبختی من اینجا بود 

که همه چیز رو گره زدم به وجود آدمها

در صورتی که باید همه فکر و ذکرم پیش خدا بود

به هرحال این لحظه ها میگذره

عین همه روزای سرد و تاریک

عین همه درد ها و رنجها

واقعا کاری از دستم بر نمیاد

پیش خودم میگم

لابد خدا توان و تحمل این شرایط رو توو وجودم دیده

خودمو رها میکنم می‌سپرم به تقدیر

پناهم

امیدم

تکیه گاهم خداست

قشنگی این روزها به این بود

 من خیلی ها خوب شناختم

از غریبه و آشنا

حتی کسایی که مثلا عزیزانم بودند

این روزها فهمیدم که باید برا اون دنیا هم اندوخته جمع بکنم

که حداقل زندگیم اونور عین اینجا نباشه...

نمیدونم چه رابطه ای بین لجباز بودن و منفی نگری و کماگرا بودن هست

هرچی هست ترکیب اینا سمی ترین آدمهارو‌ میسازه

حتی زمان،پول،سواد،هرچیز خوبی که فکرش رو بکنید...

نمیتونه همچین آدمهایی رو تغییر بده

به عنوان ی آدم صلح طلب که دائم جنبه مثبت مسائل رو میبینه

نتیجه میگیرم

سمت همچین آدمهایی رفتن نمونه بر باد دادن همه هست و نیست هست

+ی بخش از مغزم درد میکنه

++من اینجور وقتا میگم شیطون رفته تو جلد طرف

+++بیچاره شیطون،حتی این مراحل برا اونم قفله

کاری به فلسفه گره زدن سبزه سیزده ندارم

من اون روز ی دونه موی سفیدم که خلاف جهت اون یکی موهای سرم (رو به بیرون) رشد کرده بود

 رو کندم ی گره زدم

نمیدونم تفسیرش میشه چی :)))

هرچی هست

انشالله خیره

احساس میکنم موتور احساسم روشن نمیشه

به ی آدم سرزنده احتیاج دارم که قلبم رو باتری به باتری کنه

بلکه روشن شد.

قلب و روحم سالهاست میون بی ذوقی آدمها نابود شده

من به تلقین اینکه، مثبت فکر کن ،دَووم آوردم

وگرنه این زندگی نیست!!!

به خودم قول دادم

اگه از این روزها زنده گذر کردم

ی جور دیگه با خودم تا کنم

ارزش نداشت،وقف کردن خودم برا بقیه...

حرفهام،شبیه ی رازه

بذا بگم که

اکثر وقتا

به رفتار و کارای آدمهای دور و برم که فکر میکنم

زیر جلدشون ،هیولاها رو میبینم!!!

بیرحمُ شرور و حتی بدذات

(قبلنا که مینوشتم بعد تموم شدن سه تا نقطه میزدم الان شروعم با سه تا نقطه ست)

...روزها دارن میگذرن

ی وقتا یادم نمیاد حتی چند شنبه ست

از گوشی چک میکنم.

انگار خودمو جا گذاشتم

یا شاید واقعا زندگی رو سر؛ته کردیم ،داریم تخت گاز میریم عقب

نمیدونم!!!

حالم کنار آدمها خوش نیست

دلم تنهایی میخواد

ی جای دور

ی جا که هیشکی نباشه

ی جا که انقد قدم بزنم که خسته بشم از راه رفتن

ی جا که سکوت مطلق باشه

خسته م از این همه هیاهو

من دلم پیش کسی آروم نیست

میدونی فکر مبکنم

دارم کنده میشم از همه چیز

اونروز فکر میکردم چجوریه 

که توو این اوضاع ی سریا هیچی این دنیا براشون مهم نیست

فهمیدم اینایی که به این مرحله رسیدن

ی جورایی

راضی به مُردنشون شدن

نمیدونم.